సరిగ్గా 8 ఏళ్ల వయసు... టీవీ చూస్తుంటే అప్పుడే ఒక సినిమా ప్రసారం కావటం మొదలైంది. ఆ ఉపోద్ఘాత సన్నివేశం నాకు నచ్చి సినిమా చూస్తూ మా అమ్మని అడిగాను. "అపద్బాంధవుడు" అంటే అర్థం ఏమిటి? అని. దానికి ఆవిడ నవ్వుతూ "దైవం మనుష్య రూపేణా" అని మనం ఆపదల్లో ఉన్నప్పుడు ఆదుకునే వారిని ఆపద్బాంధవుడు అంటారు అని చెప్పింది. అప్పుడు విన్న మాటలు, చూసిన సినిమా అర్థం చేసుకునే వయసు లేకపోయినా సినిమా మొత్తం చూశాను.అదే సినిమా కొనేళ్ల తర్వాత చూసి భావోద్వేగానికి గురయ్యాను. చిరంజీవి గారి నటన, కె. విశ్వనాధ్ గారి దర్శకత్వం నన్ను ఆకట్టుకున్నాయి.
*********
ఇక అసలు విషయానికి వస్తే పావని , రవిల ఏకైక పుత్రిక దివ్య. వయసు పది సంవత్సరాలు ఇంటి దగ్గరలో ఉన్న స్కూల్లో ఐదవ తరగతి చదువుతోంది. మహా తెలివిగలది. చలాకీగా ఉండే పిల్ల.ఇంట్లో ఒక్కతే ఆడపిల్ల కావడంతో గారాబంగా పెంచారు. ఎప్పుడైనా బోర్ కొట్టినప్పుడు ఆడుకోవడానికి నా దగ్గరికి వస్తూ ఉంటుంది.ఆటలు పూర్తయ్యాక, చదువు, హోంవర్క్ అంతా ముగించి గాని వెళ్ళదు ఇంటికి. దివ్య ఉంటే నాకు సమయం ఎలా గడిచి పోతుందో కూడా తెలియదు. వేసవికాలం కావడంతో ఒంటి పూట బడులు ప్రారంభమయ్యాయి. ఒకరోజు దివ్య నా దగ్గరికి వచ్చి
ఆంటీ ...!ఆంటీ..!
ఈరోజు మధ్యాహ్నం స్కూల్ నుండి వస్తూ ఉంటే ఏం జరిగిందో తెలుసా?? అంటూ దీర్ఘాలు తీసింది ఒక ఇంత ఆశ్చర్యం , భయం కలగలిపిన స్వరంతో.
ఏం జరిగిందో నువ్వు చెప్పకపోతే నాకు ఎలా తెలుస్తుంది?? అన్నాను వెటకారంగా!!,
అబ్బా... ముందు నువ్వు చెప్పేది విను ఆంటీ అంది విసుగుగా,. సరే సారీ చెప్పు అన్నాను. నేను మరీ ,స్కూల్ నుండి ఇంటికి వస్తున్నాను. వస్తూవుంటే ఒక అన్న రోడ్డుకి అటు, ఇటు పడిపోతున్నట్టుగా నడుస్తున్నాడు. అక్కడ ఉన్నవాళ్లేమో చూడండి ఈ కాలం పిల్లలు ఎలా చెడిపోతున్నారో?, మిట్ట మధ్యాహ్నం ఈ వయసులో ఎలా తాగి తూలుతూ వెళ్తున్నాడో అని అనుకుంటున్నారు. కానీ నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు .
హా తర్వాత ?ఏం జరిగింది?
అని అడిగాను నేను.
ఆ అన్న కింద పడిపోయాడు రోడ్డుమీద కానీ, ఎవరూ లేపలేదు కూడా, షర్ట్ అంతా దుమ్ము, మట్టి ఉన్నాయి.కానీ నాకు అన్నను చూస్తే పాపం అనిపించింది .అక్కడే ఒక ఇంటి గేటు దగ్గర వాచ్మెన్ అంకుల్ దగ్గరికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చెబితే అతను వెంటనే అంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేశాడు. అంబులెన్స్ వచ్చి అన్న ని ఎక్కించుకొని వెళ్లే వరకు చూస్తూ ఉన్నాను అని చెప్పింది. "బంగారు తల్లి దివ్య చాలా మంచి పని చేసింది" అన్నాను మెచ్చుకోలుగా, నా బుగ్గను ముద్దాడి మా మంచి ఆంటీ అని ఇంటికి పరిగెత్తింది...
************
రెండు రోజుల తర్వాత దివ్య వాళ్ళ అమ్మ బజార్ కి వెళుతూ దివ్యని చూసుకోమని నాకు అప్పగించి వెళ్ళింది. ఎవరో గేటు దగ్గర నుండి ఏమండీ? ఏమండీ? అని పిలవగా వచ్చి ఎవరు కావాలి? ఏం కావాలి ? అని అడిగాను. ఇక్కడ దివ్యా? అని ప్రశ్నార్థకంగా అడిగింది ఒక 50 ఏళ్ల వయసున్న ఆవిడ తనతో పాటు ఒక 25 సంవత్సరాల వయసున్న మరో వ్యక్తి. హా రండి కూర్చోండి. అని ఆహ్వానించి త్రాగటానికి మంచి నీరు ఇచ్చాను. దివ్యా? అని వాళ్ళు మళ్ళీ అంటుండగానే,దివ్య వచ్చి మొన్న రోడ్డు మీద పడిపోయింది ఈ అన్నే అని చెప్పింది. అవును అండి నా పేరు లక్ష్మి ,వీడు నా కొడుకు మేము పక్క వీధిలోనే ఉంటాము. మొన్న మా వాడు బయటకు వెళ్లి వస్తుంటే ఉన్నట్టుండి బాగా నీరసం వచ్చి పడిపోయాడట.
తాగి పడిపోయాడేమో? అని ఎవరూ సాయం కూడా రాలేదట, కానీ మీ పాప వచ్చి అంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేయించిందని అక్కడ వాచ్మెన్ చెప్పాడు ఒకసారి పాపని కలిసి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుందామని వచ్చాను తల్లీ,. నా ప్రాణాన్ని కాపాడింది మీ అమ్మాయి బంగారు కొండ. నా కొడుకే నాకు సర్వస్వం. నా ప్రాణాన్ని నాకు తిరిగి ఇచ్చింది మీ పాప, అని దివ్యని హత్తుకొని నిండు నూరేళ్లు చల్లగా ఉండు తల్లీ అని దీవించింది.
ఆవిడ అన్న ఒక్క మాట" మీ పాప" అని, "ఇలాంటి మంచి మనసున్న బంగారు తల్లి మరొక జన్మంటూ ఉంటే నా కడుపున పుట్టాలని", మనసులో అనుకుంటూ దివ్యని గట్టిగా హత్తుకున్నాను ....
ఒక్కొక్కసారి మనం చేసే చిన్న సాయమే ఎదుటివారికి పెద్ద మేలు చేకూరుస్తుంది...
"To help a friend is good,
To help yourself is good,
To help a stranger is very best thing"..
అక్షర దోషాలు ఉంటే క్షమించి,,,
దయచేసి మీ అభిప్రాయంకామెంట్స్ లో తెలియజేయగలరు.....
*****ధన్యవాదాలు 🙏*****
✍️ కీర్తిసురేష్.....
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి